Aşka inancı olanların sayfası...

Anladım..

Sat, 14 Mar 2009 17:25:00 +0200

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.
Neden kendine aşık olduğunu anladım.

Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.
Neden hiç ağlamadığını anladım.

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.
Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş.
Çok acıttığında anladım.

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını.
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.
Yüreğini elime koyduğunda anladım.

Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış.
Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.

Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak.
Sana git dediğimde anladım.

Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.
Git dediklerinde gittiğimde anladım.

Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil.
Aslında hep ya.. ( devamı )

aşktı bizimkisi..

Sat, 14 Jun 2008 10:47:00 +0300

Şeffaf gecelere and olsun ki,
kimse özlemedi seni benim kadar..
Yalana sığınmadan, dolana bulanmadan..
Tüm gizim gamzelerimde saklı,
ama bir sen güldürdün yüzümü ansızın..
Sağlaması yapılınca aşklarımın
eksikliğinin endamından utanır oldum..
Hep başkaları olacak yaralarımı saran ve
benim olmayışını dolduramayan..
Yalancı zaferlerim olacak hep
ve ben hep başka başka insanların kollarında
sarhoş olup ağlayacağım sahipsizliğime..
Gurur duyulacak gıyabımda ama
ben bir küçük şımarıklık bile yapamayacağım..
Ve.. İşte uzar gider sensizlik

.. ( devamı )

aşk die bir sey..

Sat, 14 Jun 2008 10:45:00 +0300

tarihi geçmiş küflü bir aşkın anılarıyla beslenmek yüreğimi bozdu../
meğer ben seni sen olduğun için değil
sevgilim olduğun için sevmişim
özlemin artmış yokluğunda
sen gittikçe.......ben gelmişim sana..

yüzün nasıldı? boyun-posun..?
sorduğun soru üçüncü buluşmamızda üstümde ne vardı olabilir
ayrıntılarla sevdim seni
...saat kaçtı?
....hava nasıldı?
......günlerden neydi?

/hepsi yüreğimin günlü.. ( devamı )

aşka dair..

Fri, 13 Jun 2008 10:01:00 +0300

İnce bir hüzün giymişti üzerine, saçlarını gelişi güzel rüzgara bıraktı. İliklerine kadar an’ı soluyan bir zamandı. Pencereye iyice yaklaştı kadın, telli duvaklı bir papatya gibi rengarenk gülümsüyordu. Bir düş sokuldu usulca, ince beline sarıldı.

Gerçek miydi yoksa… Serseri bir koku yüreğinin atışlarını hızlandırıyordu. Haince ilerliyordu zaman… Bir süre durakaldılar öylece. Dalgaların sesi çağlıyordu kulaklarında. Gecenin çarşafları seriliyordu gökyüzüne, eteğini bıraktı kadın yıldızlar döküldü. Sırtını dayadığı en gerçek düş, beline daha sıkı sarıldı o an. Saçları değiyordu gelinsi yüzüne.

Bir düşün elleri tarıyordu kadının saçlarını, yarım bir gülümseme tamamlanıyordu aynada. Gerçek denilen masal sona ermişti o an ve gölgelerin dansı başlamıştı. Karanlıkla aydınlık arası garip bir zamanda rüyaların tam ortasında giysilerinden kurtuluyordu gölgeler. Her türlü kaygıdan ve yargıdan soyunuyorlardı. Vurgun yemiş yarım şarkıların her notasında dermansızca tamamlanarak kaybediyorlardı kendilerini. Küçük adımlarla yavaş yavaş dans ediyordu gölgeler, sevdanın acımsı lezzetini duyarak, yanıp tutuşarak gül teninde… İçi dışı cesur, özü sözü sabır olan iki aşk bir oldu yüreklerini ateşe vererek.

Dalgalarla kabarıp duran deniz ve ıslak rıhtım karşıdaydı. Yapayalnız bir kumsal, yakamozu bekliyordu. İki hüzün yeli demirlemişti güneşe küskün bu koy’a. Terkedilmiş bir mehtapta, hırçın yalnızlıklar karıştı ten rengi geceye kanatlarını çırparak. Ay ışığına batmış her dokunuş alev oldu dumansız. Istırabı emen dudaklarda başladı bu sancılı gönü.. ( devamı )

Hayvan resimleriyle aşk

Fri, 13 Jun 2008 09:54:00 +0300

fillerin aŞkıı

kuşların aşkı

kedilerin aşkı

sincapların....

pandanların..

aşk baZEN Bi danstıR...

renklerin uyumudur....

.. ( devamı )

Sabretmek

Fri, 13 Jun 2008 09:49:00 +0300

Daha yaşının küçük olmasına rağmen kendinden bir yaş küçük bir çocuğa aşık olmuştu.Onu o kadar çok seviyorduki onun yanından biran bile ayrılmak istemiyordu,artık onunla samimi bir arkadaşlık kurmuş ve onun ilgisini çekmeye başlamıştı.Onu sevdiğini sadece bir arkadaşı biliyordu ve çocuğun kimi sevdiğini öğrenmeye çalışıyordu.Günlerden bir gün en samimi arkadaşını sevdiğini öğrenince adeta dünyası başına yıkılmıştı.Biraz sonra sevdiği ile karşılaşan Zehra neye uğradığını şaşırmış ve arkadaşını sevdiğini bildiğini söylemişti,bunun üzerine Kerem senindebeni sevdiğini biliyorum demesiyle birlikte iyice korkan zehra o gün hiç dışarıya çıkammıştı.Kerem'i gördüğü ilk fırsatta ona sen duyduklarına inanma madem sevdiğin var onunla mutlu ol diyecekti.Ama bunu hiç söylemek istemiyordu.Onun için en büyük acı bu olmalıydı.Sevdiğinin sevdiği kişi Zehranın en samimi arkadaşı olmasıydı.Bunun üzerine kerem'in zehra'dan hoşlandığı zehraya söylenmişti.bunu duyan zehra adeta havalara uçuyordu.bir zaman sonra bunlar çıkmaya başlarmışlardı bir anda keremin zehradan nefret etdiğini duymuş ve kerem arkasına bile bakmadan zehrayı terk etmişti zehradan sonra bir başkası ile çıktığını düşünen zehra artık ondan nefret ettiğini sanıyordu ama aslında o hala keremi seviyordu.aradan uzun yıllar geçtikten sonra kerem yaptıklarından pişman olduğ için zehradan özür dilemişti zehra zorda olsa keremi affetmiş ve kerem utançla zehrayı sevdiğini söylemişti ve bunun üzerine zehra çok sevinmiş ama hiç olmamıştı ve sonunda kerem ile zehra evlenmişti

Kalbinden içeri

Tue, 10 Jun 2008 23:19:00 +0300

.. ( devamı )

gidene kal deme!

Tue, 10 Jun 2008 23:09:00 +0300

Gidene Kal Demeyeceksin

Gidene kal demeyeceksin...
Gidene kal demek zavallılara*
Kalana git demek terbiyesizlere*
Dönmeyene dön demek acizlere*
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme* yoksa degersiz olan hep sen
olursun...
Düsün....
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni*sen hazır değilsen?
Kim yıkar* yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni* sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar* sende biter...
Yeter ki yürekli ol* tükenme* tüketme* tükettirme içindeki yaşama
sevgisini...
Hep hatırla:
" Çaresizseniz* Çare sizsiniz...."
.. ( devamı )

tanıdın mı beni ?

Tue, 10 Jun 2008 23:05:00 +0300
Tanıdın mı Beni?

Ben; anlamsız kavgalarla,
Ben; yarınsız sevdalarla,
Ben; anlatılan masallarla yitirdim inancımı...

Kuralsız insanların sahte cennetlerinde, yanlışı doğrudan, karayı
beyazdan, adamı adamdan, insanı insandan ayırmakla geçti gençliğim.

Ben; kan gövdeyi götürürken,
Ben; can bedenden ayrılırken,
Ben; kan damardan çekilirken, öğrendim yaşamayı...

Başarmak için inanç, inanmak için yürek, kazanmak için bilek
gerekliymiş. Adımlarını sert basmalı, yumruğunu sert vurmalı, sesin gür
çıkmalıymış. Taş kadar ağır, taş kadar sağır, taş kadar küçük, taş kadar büyük
olunmalıymış. Karnın açken bile kuyruğun dik, belin bükülse bile başın
hep dik kalmalıymış...

Şimdi tanıdınmı beni?
ADIM : ...
SOYADIM : ...

Biz sevdiğimizi gün olur başımıza taç yaparız....
Biz sevdiğimizi gün olur bağrımıza taş diye basarız.

EN SONUNDA
En sonunda bitti.. Bittiğine üzülmüyorum ve seni özlemiyorum..

İlk defa ayrılığı seviyorum.. Senin söylediğin gibi.. En azından
içindeki ben kirlenmeyecek.. İşte bu yüzden bu ayrılığı seviyorum.. Bu yüzden
akşamları yastığıma sarılıp ağlamıyorum.. Bu yüzden sabahları uyanınca
gözlerim gözlerini aramıyor!!!! Bu yüzden senden vazgeçmek daha kolay..
İçindeki yani hayalindeki ben gerçek ben ile kirlenmeyecek....

Bazen kendime nasıl bu hale geldik diye soruyorum; ilişkide neden nasıl
gibi soruların sorulmaması gerektiğini bilmeme rağmen.. İlişkinin
muhasebesi yapılır mı? Ben ilk defa yaptım.. Ne verdim ne aldım diye
düş.. ( devamı )

yokluğunu yaşamak..

Tue, 10 Jun 2008 14:25:00 +0300

Sen...Yüzümdeki gülüşlerin,ellerimdeki terlemenin,yüreğimdeki deli atışın sebebi...Her gece uykum,her sabah güneşim.Yıldızım,ay'ım,akan kanım.Bitmeyen masalım.Bahçedeki çiçeğim,çiçekteki rengim.Gökyüzüm,denizim,mavim sen...
Sevdamın adresi,aşkımızın menzili,içkimdeki tat,yaşadığım hayat sen...Sebebim,niyetim,geleceğim,geçmişim,bilinmezl iğim,belirsizliğim,kararlılığım,kararsızlığım sen...Bitmez yolculuğum,sonsuzluğum.Sen,gözüm,elim,yüreğim.Bebe ğim sen...
Hani gidecek olsan,yollarına sererim tüm kır çiçeklerini.Bilirim basamazsın çiçeklere de yine kalırsın benimle.Üzülecek olsan,içim erir,kalırım öyle.SENİ ÜZEN BİŞEY BENİ BİN ÜZER İNAN.Kırıyorsam seni,bu benim dengesizliğimdendir,şaşırmışlığımdandır.Kendimle kavgalıyım ben.Bir yanım sana tutkun,bir yanım çok bencil.Kayboluşlara vuruyorum kendimi,seni üzdüğümü bilmeden.Her kayboluşum yara açıyor sende biliyorum.Ah ben,nasıl da vurdumduymaz olabiliyorum bazen...Bakma bana birtanem,içimdeki aşkın büyüklüğünü ölçme bunlarla.Seviyorum diyorsam seni,öyle.Gereğinden fazla 'erkeğim'bazen,bağışla...
Seni bilirim ben,bir tek seni.Seni söylerim,seni duyarım her yerde ve her zaman.Sensiz olmaya gücüm yok artık,sensizliğe katlanmak benim harcım değil.Seni her şeyinle,ay parçası yüzünle,duruşunla,gülüşünle,bakışınla,konuşmanla,ç ocukluğunla,olgunluğunla,kızgınlığınla,şaşkınlığın la,güçlülüğünle,zayıflığınla kabul etmişim bi kere.NE DEĞİŞ,NE DE DEĞİŞTİR BENİ.Biz böyle sevdik birbirimizi.Seni sen yapan ne varsa kabulümdür hepsi.
Seni özlemek diye bir şey de var bu hayatta ve bu bazen öylesine dayanılmaz oluyor ki..... ( devamı )